KLEJ GIPSOWY T

 
KLEJ GIPSOWY T
 
 
Do przyklejania płyt gipsowo
- kartonowych wewnątrz budynku
 
Zastosowanie
Klej Gipsowy T przeznaczony jest do przyklejania płyt gipsowo-kartonowych oraz płyt zespolonych do izolacji cieplnej / akustycznej do ścian wewnątrz pomieszczeń. Podłoże dla kleju gipsowego mogą stanowić powierzchnie z cegieł, bloczków, pustaków lub innych elementów ceramicznych, wapienno-piaskowych, betonu i betonu komórkowego. Klej Gipsowy T nie jest przewidziany do przyklejania płyt gipsowo-kartonowych na sufitach (zalecany montaż na ruszcie).
 
WŁAŚCIWOŚCI
Klej Gipsowy T jest suchą mieszanką produkowaną na bazie naturalnych spoiw gipsowych uzyskiwanych w wyniku prażenia kamienia gipsowego oraz wypełniaczy mineralnych. Zawiera dodatki modyfikujące, dzięki którym uzyskana po zmieszaniu z wodą zaprawa jest plastyczna i bardzo łatwa w obróbce.
PRZYGOTOWANIE PODŁOŻA
Podłoże powinno być stabilne i oczyszczone z zanieczyszczeń mogących osłabić przyczepność gipsu, zwłaszcza z kurzu, brudu, olejów, tłuszczów, resztek tynków, powłok malarskich i środków antyadhezyjnych. Słabo związane części podłoża należy odkuć, a fragmenty osypliwe dodatkowo oczyścić za pomocą szczotki drucianej. Przy bardzo dużej chłonności podłoża zaleca się zastosowanie jednego z Preparatów Gruntujących Euro- Grunt, natomiast gładkie podłoża o niewielkiej chłonności Preparatem Gruntującym Inter-Grunt. Wszystkie elementy stalowe mogące bezpośrednio stykać się z zaprawą powinny być zabezpieczone antykorozyjnie.
PRZYGOTOWANIE ZAPRAWY
Suchą mieszankę należy równomiernie wsypać do naczynia z odmierzoną ilością czystej wody, w proporcji około 0,50 litra wody na 1 kg gipsu i pozostawić na okres 3–5 minut, a następnie wymieszać ręcznie lub mechanicznie do uzyskania jednorodnej masy bez grudek i nieroztartych składników. Masa nadaje się do użycia bezpośrednio po wymieszaniu i zachowuje swoje parametry około 45 minut. Przed rozmieszaniem kolejnej partii materiału pojemnik dokładnie oczyścić z resztek związanej zaprawy, ponieważ może ona skracać czas wiązania następnego zaczynu.
SPOSÓB UŻYCIA
Technologia przyklejania płyt gipsowo-kartonowych do ścian uzależniona jest od stopnia równości podłoża i wymiarów pomieszczenia. W przypadku równych podłoży klej nanosi się na płytę ułożoną poziomo na podłodze, punktowo, w postaci placków o średnicy około 10 cm i grubości ok. 20 mm w rozstawie co 30–40 cm oraz dodatkowo kilku rozciągniętych placków wzdłuż krawędzi płyty. Po naniesieniu kleju, płytę unosi się do pionu (we dwie osoby) i dociska do ściany. Do ustalenia położenia płyt można użyć gumowego młotka i długiej łaty. Zalecane jest jednoczesne przyklejanie dwóch lub trzech sąsiadujących płyt, co pozwoli na bieżąco korygować ich położenie i zapewni uzyskanie równej, zlicowanej powierzchni. Przyklejając płyty, należy pozostawić szczeliny około 10 mm pomiędzy płytą a podłogą, oraz 5 mm pomiędzy płytą a sufitem. Umożliwią one swobodną cyrkulację powietrza i pozwolą na prawidłowe związanie kleju gipsowego. Płyty nie powinny się również wzajemnie bezpośrednio stykać – należy pozostawić pomiędzy nimi przerwy o szerokości około 2 mm. W przypadku większych nierówności podłoża lub niewielkich wymiarów pomieszczenia, zalecane jest nanoszenie placków kleju bezpośrednio na ścianę - poprzez różnicowanie ich grubości oraz odpowiednie rozłożenie na ścianie, można uzyskać równą płaszczyznę. Przy znacznych nierównościach podłoża, przekraczających 20 mm, zalecane jest wstępne wyrównanie powierzchni ściany poprzez przyklejenie do niej „na placki”, w rozstawie co 60 cm, pasków płyty gipsowo-kartonowej o szerokości około 10 cm. Przyklejone paski powinny tworzyć układ drabiny, składającej się z elementów poziomych i pionowych, tworzących równą płaszczyznę. Po związaniu kleju gipsowego, do tak przygotowanego „rusztu” przykleja się właściwą warstwę płyt. Na bardzo równych podłożach możliwe jest rozprowadzenie kleju pacą ząbkowaną (wysokość zębów 8 mm), wyłącznie na spodniej powierzchni płyty. Przyklejanie i korygowanie położenia płyty możliwe jest przez około 10-15 minut od momentu nałożenia kleju gipsowego (w zależności od temperatury otoczenia i chłonności podłoża). Do spoinowania płyt Gipsem Szpachlowym F lub Delta, można przystąpić po całkowitym związaniu kleju.
ZUŻYCIE
Średnio zużywa się ok. 2,5–5,0 kg na 1 m2, w zależności od stopnia równości podłoża i przyjętej metody klejenia.
NARZĘDZIA
Wiertarka wolnoobrotowa z mieszadłem, wiadro z elastycznego tworzywa, narzędzia tynkarskie ze stali nierdzewnej (paca stalowa, paca ząbkowana, szpachelka, kielnia), gumowy młotek, łata. Narzędzia należy czyścić czystą wodą, bezpośrednio po użyciu.
PRZECHOWYWANIE I TRANSPORT
Okres przydatności do użycia wynosi 12 miesięcy od daty produkcji umieszczonej na worku. Materiał przewozić i przechowywać w szczelnie zamkniętych workach, na paletach, w suchych warunkach. Chronić przed wilgocią. Nieprzestrzeganie w/w zaleceń może mieć wpływ na parametry użytkowe produktu.
OPAKOWANIA
Worki papierowe: 10 kg, 25 kg.
Paleta: 1000 kg w workach 10 kg, 1050 kg w workach 25 kg.
DANE TECHNICZNE
Proporcje mieszanki: ok. 5 l wody na 10 kg suchej mieszanki,
                                        ok. 12,50 l wody na 25 kg suchej mieszanki
Czas gotowości do pracy: ok. 45 minut
Warunki podczas prac: temperatura podłoża i otoczenia: od +5 0C do +25 0C, wilgotność w pomieszczeniu: do 70%
Minimalna grubość warstwy: 5 mm
Maksymalna grubość warstwy: 20 mm
UWAGA
Chronić przed dziećmi. Nie wdychać pyłu. Unikać zanieczyszczenia skóry i oczu. Zanieczyszczone oczy przemyć natychmiast dużą ilością wody i zasięgnąć porady lekarza. Nie wprowadzać do kanalizacji. Nosić odpowiednią odzież ochronną i okulary lub ochronę twarzy. W razie połknięcia niezwłocznie zasięgnij porady lekarza – pokaż opakowanie lub etykietę.
Oznaczenie normowe
Klej na bazie gipsu do płyt zespolonych do izolacji cieplnej / akustycznej oraz do płyt gipsowo-kartonowych EN 14496
Zastosowanie
Wewnątrz budynku
Reakcja na ogień
Klasa A1
Przyczepność
Powyżej
0,06 N/mm2
Substancje niebezpieczne
NPD
Spełnia wymagania PN-EN 14496:2007
Deklaracja zgodności EC nr 08
Atest Higieniczny PZH nr HK/B/1118/02/2012
Świadectwo z zakresu higieny radiacyjnej nr HR/B/75/2009